به چشم عجب و تكبر نظر به خلق مكن * كه دوستان خدا ممكنند در اوباش مراد اهل طريقت لباس ظاهر نيست * كمر به خدمت سلطان ببند و صوفى باش مرحوم مجلسى اعلى اللّه مقامه در بحار نقل مىكند : قال رسول اللّه ( ص ) من استذل مؤمنا او حقره لفقره و قلة ذات يده شهر اللّه على جسر جهنم يوم القيامه يعنى هركس تحقير و توهين كند مسلمانى را به واسطهء اينكه فقير است خداوند تعالى در روز قيامت آن شخص را بر سر جسر جهنم نگاه مىدارد تا در نزد خلايق رسوا شود . ايضا در بحار است : قال اللّه عز و جل لياذن بحرب منى من اذل عبدى المؤمن ، خداوند فرموده است هركس يك بندهء مسلمان مرا توهين كن بداند با من كه خداى او هستم جنگ مىكند . اللّه اكبر از اين حديث شريف كه چقدر تأكيد شده است دربارهء مؤمن و مسلمان ، فى البحار ؛ قال امير المؤمنين ( ع ) لا يحل لمسلم يروع مسلما يعنى حلال نيست بر مسلمان كه مسلمان را بترساند . فى البحار قال رسول اللّه ( ص ) من دفع مؤمنا دفعة ليذله او لطمه لطمة او اتى اليه امرا بكرة لعنة الملئكه حتى يرضيه و يتوب و يستغفر ، يعنى هركس مسلمان را دفع كند به واسطه اينكه او را ذليل كند يا سيلى به صورت مؤمنى بزند ، يا كارى كند كه مسلمان را خوش نيايد از آن كار ، تمام ملئكه آسمان‌ها او را لعنت مىكنند . تا وقتى كه آن مؤمن را از خود راضى كند و از آن عمل زشت خودش استغفار كند . ايضا بحار : قال رسول اللّه ( ص ) من لطم خد مسلم او وجهه بدد اللّه عظامه يوم القيامه و حشر مغلولا حتى يدخل جهنم الا ان يتوب . كسى كه لطمه بزند به صورت مسلمانى ، خداوند تعالى استخوان‌هايش را آشكار مىكند در روز قيامت ، و محشور مىشود در قيامت مغولا يعنى هركس يك سيلى به صورت مسلمانى بزند روز قيامت محشور مىشود در حالى كه در غلهاى آتشين است ، و تمام استخوانهايش آشكار است ؛ ديگر گوشت و پوست در بدنش نيست . ايضا فى البحار : قال رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله من اذى مؤمنا فقد اذانى و من اذانى فقد اذى اللّه و من اذ اللّه فهو ملعون فى التورية و الانجيل و الزبور و القرآن . شيخ كلينى رحمة - اللّه عليه در كتاب مستطاب كافى نقل مىكند : قال رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله : قال اللّه تعم يا محمد ، من اذل لى وليا فقد ارصدلى بالمحاربه و من حاربنى حاربته قلت يا رب و من وليك هذا قال اللّه تعم ذاك من اخذت ميثاقه لك و لوصيك و لذريتكما بالولايه يعنى خداوند فرمود اى محمد ( ص ) ، كسى كه توهين كند دوست مرا پس مهيا كرده است خودش را از براى محاربه با من كه خداى او هستم ؛ و هركس با من جنگ كند من هم با او جنگ مىكنم . عرض كردم بارپروردگار من ، كيست دوست تو كه اين‌قدر در نزد تو عزيز است ؟ فرمود : دوستان تو و فرزندانت . پس معلوم شد از اين اخبار كه مسلمان در نزد خدا عزيز است و كسى نمىتواند مسلمان را اذيت كند يا توهين كند يا فحش بدهد ، يا سيلى بزند . ايضا در كافى است : قال رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله سباب المؤمن كاالمشرف على الهلكه ، يعنى كسى كه سب بكند مسلمان را مثل كسى است كه مشرف به هلاكت باشد . مرحوم مجلسى مىفرمايد معنى اين حديث اينست كه هر كس عادت كند مسلمانان را سب كند و فحش بدهد نزديك به اين است كه از دين اسلام خارج